Het is onvermijdelijk. Het thema is eenheid. Volgens mijn ‘Strongs’ zijn er maar drie teksten in de Bijbel die rechtstreeks het woord “eenheid” gebruiken. En zelfs dat hangt van je vertaling af! Het kan niet anders. We gaan het over eenheid hebben. Aarons baard gaat langskomen - Psalm 133.

Als kind heb ik mij, wanneer Psalm 133 voorbijkwam, elke keer geprobeerd een voorstelling te maken van dure, geurende olie, druppelend over Aarons oude baard. Ik heb het nooit begrepen. Ik vond het zelfs een beetje vies. Olie en baard, priesterlijk gewaad? Wat was daar nou zo leuk aan? En wat had dat met eenheid te maken had? De Bijbel in gewone taal vertalers begrepen het kennelijk ook niet, want die hebben zowel Aaron als zijn baard er helemaal uitgeknipt en het beeld met een ander beeld vervangen – wanneer “mensen in liefde met elkaar leven iedereen geniet, zoals je geniet van de geur van olie bij een feest in de tempel.” In mijn beleving is het beeld minder sprekend en even weinig zeggend voor vandaag. Toch, met een mengsel van woorden van verschillende vertalingen, berijmde en onberijmde, kom ik in de juiste richting van een definitie van eenheid: door één deur kunnen, de vrede onderling kunnen bewaren, een liefdesvuur dat nooit gedoofd wordt…. Hart verblijdend.

Nu dat ik volwassen ben, denk ik dat het beeld net zo moeilijk te vatten is als dat het begrip eenheid is om te realiseren. Eenheid – uitzonderlijk is het in ieder geval wanneer broeders (en zusters) samen wonen, in vrede en harmonie. Binnen één familie is dat bijzonder, in een kerkelijke gemeente al helemaal. Uiteindelijk is het heel bijzonder wanneer er eenheid binnen iets ontstaat, en nog verrassender als die eenheid te bewaren is. Wat is dat aantrekkelijk! Eensgezindheid. Verenigd. Geen strijd. Wie verlangt er niet naar? Het is iets heerlijks. Het raakt je zintuigen, nou vooruit dan, net als die druppende geurende olie.

Tegelijk wekt het ook iets pijnlijks op, iets dat zich vanzelf lijkt te ontwikkelen in een gevallen wereld. Hoe geweldig het ook lijkt, ik durf er haast niet meer op te hopen, een soort preventief antigif tegen teleurstelling wordt wakker in me. Kan het? Blijvend?

Eenheid. Ik kijk uit naar een Zomerconferentie waar we hier meer over mogen leren. In die week ervaar ik aardig wat eenheid, dat in ieder geval, maar hoe verder? Nadenken over Aärons baard zet het mij alvast aan het kriebelen, nieuwsgierg naar meer….

Sue Wierenga
(kernteamlid New Wine Zomerconferentie)

Naar boven