,,Laat mij maar lekker met rust. Ik zit hier goed’’, dacht Gerard Mazer, toen tijdens een avondviering van de New Wine Zomerconferentie de oproep klonk om naar voren te komen voor zalving en gebed. Maar dat liep anders.

,,Ik zat niet lekker in mijn vel en zat op de achterste rij in de grote tent’’, vertelt Gerard. ,,Ik had een houding van: laat mij maar lekker met rust. Ik zit hier goed. Er klonk een oproep naar voren te komen voor zalving en gebed. Een van de deelnemers, een vriendin van ons, kwam naar mij toe en legde haar hand op mijn schouder en vroeg: ,,Ga je mee?” Mijn antwoord was: ,,Nee”. Toen kwamen tranen omhoog. Ik begon langzaam te beven en kreeg geen controle meer over mijn lijf. Hierna zei ze op een kalme manier: ,,Ga je mee? Het is voor jou.’’ En weer was mijn antwoord: ,,Nee”.

Gerard Mazer

Er ging van alles door mijn hoofd en een stemmetje van binnen zei: ,,Niet voor jou, echt niet voor jou!’’ Voor een derde keer vroeg zij, nog kalmer dan de vorige keren: ,,Ga je mee naar voren? God wil dat je komt.’’ Wie was ik dan wel dat ik nee durfde te zeggen, schoot het in mijn hoofd. Ik liep huilend naar voren toe en voelde steeds meer handen op mijn rug en schouders. Handen van mensen die mij ondersteunden en begeleidden naar God!’’
Toen hij vooraan kwam, kreeg hij de vraag wat zijn naam was en ontving hij de zalving. ,,Tijdens het korte gebed dat volgde sprak de persoon van het ministryteam tegen mij en voor mij. Ik ervaarde daarin Gods stem en Liefde.

Hij zei mij dat ik mijn boosheid, dat ik mij vanaf mijn tweede levensjaar kan herinneren, bij Hem moest brengen. ,,Geef het aan Mij en laat het bij Mij.’’ Ik mocht het echt bij het kruis brengen en God heeft het van mij weggenomen.
Huilend, maar vol rust liep ik naar achteren waar nogmaals voor mij en met mij gebeden werd. En terwijl ik vervuld van rust en liefde terugkwam bij mijn meisje, mocht ik weer delen van deze liefde en rust aan een andere deelnemer van de conferentie. Vanaf dat moment in de tent ben ik daadwerkelijk mijn boosheid, die ik dus al vijftig jaar met mij mee droeg, kwijt geraakt. Vorig jaar twijfelde ik of ik wel echt van waarde ben voor God. Op dat moment zong de band: ‘Houd vol, houd vol, Hij laat niet los.’ Opnieuw mocht ik ervaren dat ik van waarde ben voor God. Mijn leven veranderde toen ik mijn boosheid heb mogen achterlaten bij het kruis. Geprezen zij de Heer.’’

Wil jij ook een getuigenis delen? Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Naar boven